Hans Jonkman

1943 – 2022 · Bestuurder en bezieler van ADESA

Hans Jonkman was een bijzonder mens voor ADESA. Negen jaar lang trok hij met hart en ziel de kar van onze stichting. Deze pagina is aan hem gewijd – aan wie hij was, aan wat hij voor de kinderen in Peru heeft betekend, en aan de inspiratie die hij nalaat.

Wie was Hans?

Hans was op zijn best als hij bij de kinderen op school was. Zijn hart stond altijd open voor de kinderen en voor iedereen die met hen werkte. In al zijn beslissingen stonden de kinderen in Peru bovenaan. Zijn lach, zijn humor en de liefde die hij uitstraalde zijn voor iedereen die hem kende onvergetelijk.

Een grote eigenschap van Hans was zijn onverstoorbaarheid. Die maakte hem sterk en werkte bijzonder goed uit in de samenwerking met het personeel. Hij geloofde in de kracht van het team en in de verbinding tussen mensen.

Hoe Hans bij ADESA kwam

Het was 2013, tijdens een bestuursvergadering van ADESA, met hardwerkende mensen die allen belangeloos hun tijd gaven. Ook Hans en Manuela waren erbij, en natuurlijk Marco. Ada van der Horst-Smit vertelde die dag dat zij een opvolger zocht voor haar werk. Ze keek de kring rond en vroeg heel direct: “Wil jij mijn werk overnemen? Je zult er geen spijt van krijgen – het is prachtig werk voor de gehandicapte kinderen in het Medisch Centrum en voor de kinderen van school, ieder met zijn eigen problemen.”

Haar ogen bleven op Hans rusten. Ze zag en voelde dat hij de persoon was die ADESA nodig had. “Hans,” zei ze, “je hoeft het niet alleen te doen. Je zult hulp ontvangen van plekken die je nog niet kent, maar die jou wel zoeken.” De volgende ochtend kwam zijn ‘ja’-woord.

Negen jaar toewijding

Hans heeft negen jaar lang de ADESA-kar getrokken. Elke dag inspireerde hij mensen en niets was hem te gek – hij was duidelijk de spil van de ADESA-activiteiten. ’s Ochtends vroeg vertrok hij met de bus en de collectivos om bezoeken te leiden en te begeleiden, onder andere van KLM-medewerkers van Wings of Support.

Hij heeft veel gedaan om goodwill voor ADESA op te bouwen en middelen binnen te brengen. Overal werd hij met open armen ontvangen, en steeds vond hij nieuwe plekken om te helpen – altijd tijd en moeite investerend, altijd in overleg met het personeel, zodat ook zij achter nieuwe hulp en plannen konden staan.

Een blijvende inspiratie

Enkele dagen voordat Hans zijn nieuwe leven begon, wilde hij nog praten. Ondanks zijn grote moeite om voldoende zuurstof te krijgen, was hij bijzonder helder. Dat gesprek maakte duidelijk wat zijn drijfveer in het leven is geweest: de kinderen van Peru. Mogen we dat in gedachten houden en, samen met Manuela, zijn voorbeeld volgen.

Wij nemen afscheid met veel bewondering voor de wijze waarop Hans zijn leven – ook in de laatste fase – heeft ingevuld, en met een gevoel van diepe dankbaarheid dat hij zo lang de onze mocht zijn. De leegte die hij achterlaat is groot, maar zijn voorbeeld wijst ons de weg.

Ada van der Horst-Smit, ambassadeur voor ADESA
Namens het bestuur van de Stichting Vrienden van Adesa en Stichting Adesa Peru.